Anguel

Klik hier voor Anguel's foto-gallery

Anguel is geboren op 31-8-2003. Zijn moeder is Thera.

-- Thera met Anguel op stal --

De naam Anguel is waarschijnlijk afgeleid van de volksnaam 'Angelen'
of van het Griekse 'angelos', met de betekenis; afgezant.

Toen Anguel een klein kalfje was noemde ik hem ‘mijn kleine engel’, ‘Little Angel’.
Als hij een ½ jaar oud is, kiest hij de naam Anguel.
Ik nodig je van harte uit om zijn bijzondere levensverhaal te lezen.

De ‘engel’ die zo graag wil leven
Het waargebeurde verhaal over een ‘kleine engel’, ‘Little Angel’,
die als liefdeswezen wordt geboren in een stierenlijf.

31-8-2003 wordt hij geboren in een aards lijf, een prachtig kalfje om te zien,
maar hij is ziek en als hij enkele dagen oud is, wil hij weg uit dit leven.
Hij loopt weg van zijn moeder en gaat in zijn eentje in een hoekje liggen om te sterven.
Als ik naar hem toeloop is hij al te zwak om weg te lopen en hij blijft bewegingsloos liggen.
Urenlang zit ik naast hem te praten en te vertellen over het leven. Hij luistert naar me maar
reageert nauwelijks. Ik mag hem aanraken en behandelen, maar hij voelt zich zo ziek dat hij
alleen maar wil sterven. Hij heeft nog geen naam en ik noem hem ‘mijn kleine engeltje’ of ‘Little angel’.
Hij is zo kwetsbaar … een jong leventje dat zo moeizaam van start gaat in een lijfje dat zo ziek is.
Het is een prachtig teer wezentje.

De dagen daarna krijgt hij van de boer allerlei medicijnen toegediend en
dan herstelt hij van zijn ziekte. Waarom besluit hij om te blijven leven?
Omdat de boer wil dat hij blijft leven? Omdat ik over het leven heb verteld?
Waarom?? De belangrijkste reden van zijn keuze wordt mij pas jaren later duidelijk.
Daarover straks meer.

Als hij een ½ jaar oud is vindt hij zichzelf een ‘grote’ stoere jongen
en wil hij geen ‘Little angel’ meer heten maar ‘Anguel’. Ik sta niet stil bij
de betekenis van de naam en denk eigenlijk dat het het Spaanse woord is voor ‘engel’.
Eind 2005 begrijp ik de betekenis van zijn naam en waarom hij deze naam heeft gekozen.

Als Anguel ouder wordt toont hij een groot wantrouwen naar de mens:
hij kan flink snuiven en ineens woedend naar voren schieten om de mens
te willen stoten en misschien zelfs te verwonden of te doden?
Hij laat zich door niemand aanraken. Waarom dat wantrouwen?
Is het omdat hij weet wat hem boven het hoofd hangt?
Anguel is namelijk geboren op een boerderij waar stieren
worden vetgemest en als vleesvee worden geslacht.

Anguel laat zich door mij benaderen, maar aanraken mag ik hem niet.
De keren dat ik bij hem ben praat ik zachtjes tegen hem en zing voor hem.
Na verloop van tijd zie ik de blik in zijn ogen veranderen: zijn ogen worden
zacht en even wijkt dan het wantrouwen uit de ogen.
In de loop van weken/maanden zie ik hem heel langzaamaan
veranderen naar het lieve, vriendelijke wezen zoals hij was als kalfje.

Andere mensen ‘zien’ hem echter anders. Anguel is een stier en ongeacht hoe hij
zich gedraagt, hij wordt te allen tijde bestempeld als onbetrouwbaar en gevaarlijk.
Het volgende is een voorbeeld daarvan:
op een dag zit één van de koeien klem tussen ijzeren stangen. Ik vraag
een buurman om de koe uit de benarde positie te bevrijden. Voordat hij
daartoe overgaat doet hij echter eerst iets anders. Hij pakt een grote plank,
loopt naar Anguel toe (die staat rustig op een afstandje te kijken) en
zonder enige waarschuwing slaat hij Anguel met die plank hard in het gezicht.
Ik sta helemaal perplex en kan alleen maar geschrokken uitroepen: “Wat doe jij nou?
Hij deed toch helemaal niets?”. Als antwoord krijg ik:
“Dan weet hij nu in ieder geval wat hem te wachten staat als hij wat van plan is”.
Anguel is geschrokken weggelopen en staat op grote afstand te kijken.
Ik weet niet wat ik tegen hem moet zeggen. Hoe kan ik dit rechtvaardigen?
Zijn argwaan jegens de mens is weer enorm toegenomen en al mijn pogingen
om hem enig vertrouwen te geven in de mens zijn in één keer teniet gedaan.

Het duurt maanden voordat ik weer beter contact met hem kan krijgen.
In die tijd komt het doodsvonnis voor Anguel. Anguel is ongeveer 2 jaar oud en de boer
besluit dat Anguel ‘overbodig’ is en dat hij geslacht zal worden. Hij wordt in de buitenstal
apart gezet en wordt in sneller tempo vetgemest met brokken en maïs.
Zodra hij op gewicht is zal hij worden geslacht.

In de buitenstal staat Anguel alleen en kan ik beter contact krijgen met hem.
Elke dag ga ik naar hem toe om tegen hem te praten en vaak zing ik voor hem.
Hij is blij als ik hem gezelschap houd. Na enige weken vertelt Anguel mij eindelijk
waarom hij steeds zo woedend reageert op mensen:
Anguel is méér dan woedend op de hypocriete mens die hem als kalf in
leven wilde houden om daarna over zijn leven te beschikken hoe de méns het wil !!
Hij overvalt me met zijn antwoord, maar dan dringt het besef tot mij door dat hij gelijk heeft.

Anguel wil verder niets tegen me zeggen, maar ik praat wél tegen hém.
Ik deel zijn mening over het hypocriete gedrag van sommige mensen.
Ik vertel hem dan ook steeds dat ik door zijn woeste buitenkant heenkijk en
dat ik zijn innerlijk wezen zie dat zo liefdevol en puur is.
Nog steeds zie ik die kleine engel die toen geboren werd.
Opeens zie ik weer een zachte blik in zijn ogen. Vergis ik mij?
Het was maar een flits. Anguel wil nog steeds niet uitgebreid met mij praten.
Het enige dat ik af en toe ‘hoor’ zijn zinnen als: "Wat heeft het voor zin?
Kun jij iets voor mij betekenen dan?"

In de daaropvolgende weken/maanden verandert Anguel;
heel langzaamaan zie ik wat vaker die zachte blik even in zijn ogen komen.
Steeds vaker komt in me op dat ik hem niet wil laten sterven. Ook ik heb met
hem gesproken over het leven. Hoe hypocriet ben ík als ik hem dan laat sterven?
Oké, het is niet mijn stier, maar betekent dat dat ik hem dan moet laten sterven?
Kan hij niet gewoon blijven leven omdat hij een levend wezen is?
Een levend wezen dat zélf mag bepalen wanneer hij wil sterven?
Steeds vaker voel ik dat ik hem wil kopen en hem een leven wil geven.

Ik ga met de boer in gesprek en vraag wat Anguel moet kosten.
De prijs is niet mis: € 1600,--.
En dat is natuurlijk niet alles, want wat daarna? Waar moet Anguel blijven?
In Nederland is bij andere mensen geen plaats voor stieren.
Daarbij zijn er vele regels en wetten als je stieren hebt. Stieren zijn
namelijk geen hobbydieren. Nee, voor stieren gelden heel andere regels.
Als ik met stieren omga kan ik mij zo ongeveer niet verzekeren tegen ongevallen.
Met paarden e.d. geen probleem. Maar laat het woord ‘stier’ vallen en de deuren gaan dicht.
Een stier wordt gezien als een ‘product’, als handelswaar.

Ik krijg het niet geregeld met de verzekering en het Ministerie van Landbouw.
Ten einde raad vertel ik Anguel dat ik hem niet kan kopen en dan ……,
dan begint hij te huilen. De tranen komen uit zijn ogen en rollen over zijn wangen
en met 2 grote vochtige ogen vol verdriet ontwijkt hij mijn blik.
Al vaker heb ik gemerkt dat runderen kunnen huilen. Het zijn
dan geen toevallige tranen. Nee, hun tranen zijn situatie-gericht;
runderen huilen bij verdriet of als ze emotioneel zijn van vreugde.
Ook ik schiet in de tranen als ik het verdriet van Anguel zie en voel.

En weer ga ik met de boer in gesprek om uitstel te vragen.
Weer worden er gesprekken gevoerd met het Ministerie
en de verzekering en weer loop ik vast.
Een vriendelijke man bij het Ministerie vindt het geweldig dat ik dit doe voor stieren.
Hij vindt het een prachtige missie en wenst me veel succes, maar hij kan mij niet helpen.
En zo ben ik wekenlang aan het telefoneren.
De boer wil actie, wil zijn geld en wil dat het afgehandeld wordt.
Ik krijg het niet geregeld en ga uiteindelijk weer in wanhoop aan Anguel
vertellen dat het me niet lukt. Altijd kijkt hij me aan als ik op hem afloop,
maar nu staat hij met afgewend hoofd.
Als ik zijn ogen zoek en hij me uiteindelijk dan toch aankijkt,
dan zie ik weer dat grote verdriet en weer komen er tranen uit zijn ogen.

En dan neem ik definitief de beslissing om hem te kopen en vertel ik dat hij
nooit geslacht wordt. Ik zie wel hoe ik het voor elkaar krijg,
maar het zál mij gaan lukken.
Anguel voelt mijn vastberadenheid en het verdriet verdwijnt uit zijn ogen.
Met zachte liefdevolle ogen kijkt hij mij aan. En ik?
Ik begin te huilen om deze lieve grote ‘engel’ in een stierenlijf.
Wat een zachtheid, wat een enorme liefde zit er in dit grote wezen!

Die zachtheid is nooit meer uit zijn ogen verdwenen.

-- Anguel kop close up --

De naam ‘Anguel’.
‘Anguel’ betekent ‘afgezant’. Allereerst bracht me dat even in verwarring:
Boebie is namelijk van begin af aan duidelijk de afgezant voor zijn soort, de stieren.
Anguel is dat echter ook, maar op een andere manier:
Boebie heeft nooit tussen soortgenoten geleefd (m.u.v. de eerste maanden bij zijn moeder)
en is alleen mensen gewend. Je zou kunnen denken dat hij daarom zo rustig is bij mensen.
Anguel heeft alleen tussen soortgenoten geleefd en laat dus zien dat het niet uit maakt ..
ook bij een ‘wilde’, ‘niet-gedomesticeerde’ stier zijn mensen welkom en zijn stieren vriendelijk en rustig.

Update augustus 2005:
De plannen om Anguel en Snowy te kopen krijgen we niet ‘rond’.
Het oude verhaal geldt nog steeds: ik krijg het met het Ministerie, met verzekeringen e.d.
niet geregeld, maar bovendien kan ik niemand vinden die een stal met wei
beschikbaar wil stellen voor stieren. Ook de boer informeert bij mensen,
maar de deuren blijven gesloten. De boer begrijpt ons dilemma maar wil enige stieren kwijt.
Hij bedenkt een oplossing voor beide partijen: hij besluit dat Anguel de koeien mag ‘bestieren’.
Dat geeft ons tijd om de Stichting te vormen en verder te zoeken naar een wei en stal.

Update januari 2006:
Anguel heeft lange tijd tussen koeien gestaan en heeft daar lekker stier
mogen zijn. Hij laat zich zien als een liefdevolle leider die het allemaal best vindt.
Als ik hem gras geef dan vindt hij het best als jonge koetjes het voor zijn neus of
zelfs uit zijn bek weg halen.
De boer besluit in januari toch weer dat Anguel ‘weg’ moet en nu wil
hij dat op korte termijn laten gebeuren. Anguel moet weg, hoe dan ook:
óf wij moeten een nieuw onderkomen hebben voor hem óf hij wordt geslacht.

Nog steeds hebben wij geen andere locatie en wederom
hangt Anguel de slacht boven het hoofd. Anguel wordt weer in de
kleine buitenstal gezet bij de andere (slacht)stiertjes.
Hij is kwaad en gefrustreerd en is ook voor mij onbereikbaar.
Na twee dagen is hij aanspreekbaar. Als ik aan hem vraag om bij hem te mogen,
dan zegt hij me dat niet te doen .. hij is nog veel te onrustig.
Na drie dagen zie ik weer die zachte blik in zijn ogen en terwijl hij op de grond ligt
vraag ik of ik bij hem mag komen. Hij twijfelt, maar vindt het oké dat ik zijn stal schoonmaak.
Als ik daarmee klaar ben aai ik hem toch maar even liefdevol over zijn snuit.
Hij kijkt me met zachte, maar verdrietige ogen aan.
De vierde dag kijkt Anguel mij met zijn liefdevolle, open blik aan.

-- Anguel --

Als hij zo in de kleine ruimte staat dan is het een heeeeeeeele grote jongen.
Even sta ik met angst voor zijn stal en twijfel ik aan mijn gevoelens …
De vooroordelen die we ons hele leven horen komen in mijn hoofd opzetten:
.. stieren zijn gevaarlijk .. ze zijn dodelijk …ze zijn onbetrouwbaar … enz. enz.
Allerlei gedachten schieten door mijn hoofd: ‘Als hij aanvalt kan ik niet op tijd uit de stal weg’….
‘Hij is zo sterk … hij zou me door de stal heen smijten’ ….

Dan roep ik mijzelf tot de orde: wat ben ik toch aan het doen/denken?
Allemaal woorden van andere mensen … Waarom niet op mijzelf vertrouwen? ..
op Anguel vertrouwen? .. op ons wederzijds respect en liefde vertrouwen? …
en terwijl ik aan hem vraag om voorzichtig te zijn stap ik bij hem in de stal.
Terwijl ik de stal schoon veeg met een sneeuwschuiver staat hij stil te kijken.
Ik herinner me ineens weer de situatie dat Anguel zonder enige waarschuwing
met een plank in zijn gezicht werd geslagen. Ik loop naar hem toe en breng
heel voorzichtig de sneeuwschuiver wat omhoog en vertel hem dat hij er rustig
aan kan snuffelen omdat hij bij mij nooit bang hoeft te zijn dat ik hem pijn zal doen.
Ik vertel hem dat hij bij mij altijd veilig zal zijn en vraag of ik bij hem ook altijd veilig
mag zijn. Met zijn liefdevolle ogen kijkt hij mij instemmend aan.
Terwijl ik de stal schoonmaak, gaat hij steeds even een pasje opzij zodat ik overal bij kan.
Als ik klaar ben vraag ik of ik hem mag aanraken. Na zijn toestemming kan ik hem zachtjes strelen.
Hij kijkt mij met zijn grote zachte ogen aan. Het is goed. Het is wederom goed.
Zo’n machtig groots wezen verwelkomt zo’n klein mensje in zijn hart! Súper !!!!!

Update maart 2006
Anguel verbaast me elke dag nog steeds.
Geen enkel dier heb ik ooit zo’n échte 180 graden zien veranderen als hij:
Anguel heeft zich laten zien naar het ‘stereotype’ beeld dat wij van stieren hebben nl.:
niet betrouwbaar, gevaarlijk, dodelijk, stotend met zijn kop enz. enz.
Sinds hij weet dat hij niet geslacht wordt is hij echter een enorm liefdevol, zacht dier.
Hij toont zich als heel erg gevoelig, als een enorme ‘goedzak’, als supergemoedelijk,
als superbereidwillig om te doen hetgeen je vraagt, als supercommunicatief enz. enz. enz. .

Het volgende verhaal is een prachtig voorbeeld daarvan:
Zoals je op onderstaande foto kunt zien vindt Anguel het zaaaaaaaaalig als hij
geborsteld / gebezemd wordt. Eenmaal de ene kant klaar, dan vraagt Cobie
aan Anguel of hij om wil draaien zodat zij de andere kant kan borstelen …..
en dan is het elke keer zo prachtig om te zien hoe dat grote lijf heel rustig gaat draaien!!!

-- Cobie borstelt/bezemt Anguel --

Ook als je aan hem vraagt om zijn kop naar voren of opzij te doen
zodat je zijn nek beter kunt borstelen, dan zie je hoe Anguel gehoor geeft aan je vraag.
Zelfs toen hij een inenting moest krijgen en ik vroeg of ik een touw om zijn kop mocht doen
zodat we goed bij zijn nek zouden kunnen, laat Anguel heel rustig en gelaten alles gebeuren.

Anguel is een SUPERKANJER !!!!!!

Update mei 2006
Anguel laat ook nog een andere karaktereigenschap zien: hij is een ware ‘charmeur’.
Hij weet precies hoe hij aandacht kan krijgen en laat dan heel graag zien hoe mooi hij is.
Kijk maar eens naar onderstaande foto hoe hij zichzelf ‘van zijn beste kant’ laat zien.

-- Anguel: Kijk eens hoe mooi ik ben !!!!--

Dat woordje ‘charmeur’ herinnert me weer aan de vraag die ik hem stelde
waarom Anguel als klein kalfje besloot om toch te blijven leven.
Lees maar wat Anguel daarover vertelt:
'Er was ook een heel lief koetje dat steeds naar mij toe kwam.
Trudy noemde haar Blanche Neige (Sneeuwwitje) oftewel Blanche.
Blanche kwam mij troosten en wilde steeds met mij spelen.
Zij maakte mij vrolijk en door haar begon ik het leven fijn te vinden'.

Nu Anguel dat zo vertelt herinner ik mij inderdaad weer dat eerste ½ jaar.
Op 4 augustus 2004 wordt een wit kalfje geboren: zij is voor mij
het eerste witte koe-kalfje dat geboren wordt en ik noem haar ‘Sneeuwwitje’ … Blanche Neige.
Later wordt de naam ingekort naar Blanche. Blanche is enige weken oud als Anguel geboren wordt.
Blanche gaat vaak naar Anguel toe en nodigt hem uit tot spelen. Zij zijn onafscheidelijk.
Als de boer hen uit elkaar haalt blijft Blanche lang treuren. Zij ligt vaak in een hoekje in de stal
en zoekt geen aansluiting bij de andere koeien. Blanche heeft ook nu nog weinig aansluiting.
Ook Anguel heeft geen ‘echte’ aansluiting bij de andere stieren.

Nog steeds zijn Anguel en Blanche ‘eenlingen’. Reden voor ons om te besluiten om,
als het financieel mogelijk is, ook Blanche te kopen en haar mee te nemen naar een andere wei en stal.

Update juli 2008
Ondertussen is Blanche ook van de Stichting. Helaas kan zij niet herenigd worden met Anguel
daar zij lichamelijk nog te zwak is. Anguel zou haar gaan dekken en dat kan Blanche niet dragen.
Voor Anguel zou het betekenen dat hij gecastreerd moet worden. Hij heeft dit ervoor over om te
worden herenigd met Blanche. Op dit moment ontbreekt het ons aan een goede verblijfsplaats waar
alle dieren, en dus ook Anguel en Blanche, herenigd kunnen worden. Onze hoop blijft aanwezig dat wij
dit in de toekomst aan deze fantastisch liefdevolle dieren kunnen bieden.